Kerken en kapellen

naar rubriekoverzicht

Sint - Martinuskerk

Delen

sint martinuskerk

Jan Van der Wauwe, een gerenommeerd architect, later opgevolgd door de Brabantse bouwmeesters De Waghemaker en Keldermans, verving de vernielde en te klein geworden bidplaats door het huidige kerkgebouw.

De bouw van de Sint-Martinuskerk startte in 1480, maar de kerk werd nooit volledig volgens plan afgewerkt. Om financiële redenen werden 180 jaar later de bouwwerkzaamheden stopgezet. De ontwerpers en opdrachtgevers hadden een veel groter gebouw voor ogen. Toch werd deze imposante kerk voor de zelfverzekerde stadsgemeenschap een symbool voor de macht. De hoofdkerk van Aalst is een voorbeeld van Brabantse gotiek.
 Vooraanstaande families uit de stad lieten er hun sporen in na.

De familie de Ruddere gebruikte de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën als laatste rustplaats en ridder Geraard du Bosch (hoogbaljuw van het Land van Aalst) met echtgenote Isabeau Lotin liggen hier begraven onder een monumentale grafsteen.

Adolf Daens werd hier gedoopt, deed hier zijn communie en droeg er zijn eerste mis op in 1873. Op de eikenhouten preekstoel (van de hand van Willem I van Buscum) sprak hij als schitterend redenaar de gelovigen toe. Vanaf deze plaats werd hij later ook afgekeurd en aangevallen. Op het einde van zijn leven kwam hij hier dagelijks de kruisweg doen. In 1907 werd hier zijn begrafenis gelezen zonder gezangen. Later werd een grafmonument opgericht door talloze kleine giften van vele Daensisten.

Het schilderij ‘Christus stelt Sint-Rochus aan als patroon van de pestlijders’ van Pieter Paul Rubens werd gemaakt in opdracht van de plaatselijke bier- en hophandelaars.

Talrijke kunstvoorwerpen sieren de kerk: de grafsteen van Dirk Martens, de renaissance sacramentstoren van Jeroen Du Quesnoy de oude, een aantal fresco’s, het imposante Van Peteghemorgel en verschillende glasramen uit het Gentse atelier van Casier.

Het ‘volksvenster’ met de patroonheilige Sint-Maarten als centrale figuur in de rechter dwarsbeuk vervulde een rol voor de stedelijke meridiaan.
De meridiaan (of middaglijn) ligt in de vorm van een koperen strip in de vloer van de Sint-Martinuskerk.
’s Middags, wanneer de zon door een oculus (gaatje) van dit glasraam valt, geeft dit een lichtstraal op de koperen lat.
In het begin van de 19e eeuw dienden deze meridiaanlijnen om een standaardtijd voor het hele grondgebied van België te regelen. Er was een uniforme tijd nodig om de uurroosters voor de treinen op te stellen, die in 1832 in België werden ingevoerd.

naar top van pagina

Contact

logo: dienst Toerisme

dienst Toerisme
Hopmarkt 51
9300 Aalst

tel. 053 72 38 80

e-mail: toerisme@aalst.be

Google+

Openingsuren

werkdagen
van 9 tot 12.30 uur
en van 13 tot 17 uur

vanaf het paasverlof tot eind september ook open op zater-, zon-, en feestdagen
zaterdag van 10 tot 12.30 uur en van 13 tot 17 uur
zon- en feestdagen van 13 tot 17 uur